Bor jest pierwiastkiem chemicznym o symbolu B, obecnym w minerałach, glebie i wodzie, a także w niewielkich ilościach w żywności. Jego związki są znane z wielu zastosowań materiałowych, między innymi w szkle i ceramice. W kontekście żywienia interesuje nas jednak bor dostarczany w odpowiedniej postaci, nie przemysłowy materiał zawierający ten pierwiastek.
Pierwiastek i związki, które go dostarczają
Bor jest nazwą pierwiastka, natomiast w produktach może być obecny w określonym związku chemicznym. Masa tego związku nie musi odpowiadać masie samego boru. Podobnie określenie składnik mineralny nie oznacza, że dla każdej substancji istnieje taki sam etykietowy punkt odniesienia. Przy porównaniu należy odczytać jednostkę i ilość pierwiastka zadeklarowaną przez producenta, zamiast utożsamiać ją z masą całego surowca wymienionego w wykazie.
Znaczenie i zastosowanie
Roślinne źródła w diecie obejmują między innymi owoce, orzechy i rośliny strączkowe. Bor jest niezbędnym składnikiem dla wzrostu roślin, ale nie należy automatycznie przenosić tego określenia na wszystkie potrzeby żywieniowe człowieka. W suplementach pojawia się w różnych związkach, dlatego znaczenie ma deklarowana ilość samego boru. Nazwy takie jak boran lub cytrynian opisują formę surowca. Nie są zaproszeniem do stosowania dowolnych związków boru poza ich właściwym przeznaczeniem.
W praktyce
Rola pierwiastka w fizjologii roślin i jego znaczenie w żywieniu człowieka to dwa różne zagadnienia. Nie należy przenosić określenia „niezbędny dla roślin” na dowolną deklarację dotyczącą ludzi. W suplementach liczy się dokładna postać materiału oraz ilość samego boru w porcji. Masa całego związku może być od niej większa. Nie wolno też utożsamiać preparatu przeznaczonego do spożycia z materiałami gospodarczymi lub przemysłowymi zawierającymi bor. Symbol B identyfikuje pierwiastek, ale nie określa przeznaczenia każdego jego związku. Rzetelna etykieta powinna pomagać rozdzielić nazwę chemiczną, ilość i instrukcję stosowania konkretnego produktu.