Masło shea jest tłuszczem pozyskiwanym z nasion drzewa Vitellaria paradoxa, rosnącego w pasie afrykańskich sawann. Jego przygotowywanie ma długą historię lokalnego rzemiosła i handlu. Nasiona rozdrabnia się i poddaje obróbce pozwalającej oddzielić tłuszcz, który po ostygnięciu przyjmuje miękką, stałą postać.
Charakterystyka i kontekst
W kosmetykach masło shea jest cenione jako emolient i składnik fazy tłuszczowej. Wpływa na konsystencję oraz odczucie gładkości po aplikacji. W INCI występuje jako Butyrospermum Parkii Butter — pod nazwą odwołującą się do starszego nazewnictwa botanicznego. Surowiec rafinowany i nierafinowany może różnić się zapachem i barwą. Sama obecność masła nie określa jednak jego ilości ani właściwości całej receptury.
Znaczenie i zastosowanie
O konsystencji masła decyduje mieszanina lipidów, a nie jedna substancja o stałej temperaturze topnienia. Pod wpływem ciepła dłoni surowiec mięknie, co ułatwia jego rozprowadzanie. W recepturze łączy się go z olejami, woskami lub emulgatorami, aby uzyskać określone odczucie. Krem zawierający masło i produkt złożony niemal wyłącznie z tłuszczów mogą więc zachowywać się na skórze bardzo różnie. Nie należy oceniać ich podobieństwa wyłącznie po nazwie składnika na froncie opakowania.
W praktyce
W praktyce warto rozróżniać pochodzenie surowca, sposób jego oczyszczenia i kompozycję całego kosmetyku. Rafinacja może zmieniać zapach oraz barwę, lecz samo słowo „nierafinowany” nie określa automatycznie jakości gotowego produktu. Dla użytkownika znaczenie mają także opakowanie, przechowywanie i zalecenia producenta. Masło shea nie jest wodnym składnikiem nawilżającym: wrażenie miękkości i ograniczenie utraty wody to inne aspekty pielęgnacji niż bezpośrednie dostarczenie jej w fazie wodnej kremu.