Zmniejszanie odczuwanej intensywności zapachu podczas dłuższej ekspozycji. Może sprawić, że osoba nosząca perfumy przestaje je wyraźnie zauważać. Samo osłabienie własnego odczucia nie dowodzi, że zapach całkowicie zniknął dla otoczenia.
Co zmienia się w odbiorze zapachu
Przy stałym bodźcu układ węchowy stopniowo ogranicza zwracanie na niego uwagi. Łatwo zauważyć to po wejściu do pomieszczenia: na początku woń jest wyraźna, a po pewnym czasie staje się tłem. Po wyjściu i powrocie można znów ją rozpoznać. W perfumach podobne zjawisko utrudnia ocenę własnego zapachu. Warto rozdzielić trzy rzeczy: obecność substancji na skórze, ich unoszenie się w powietrzu oraz aktualne odczucie osoby testującej. To różne etapy jednego doświadczenia.
Pomocne jest rozdzielenie adaptacji od trwałości kompozycji. Pierwsze pojęcie dotyczy reakcji osoby, drugie zachowania materiałów zapachowych po aplikacji. Test z przerwami i notatką o warunkach pozwala je oceniać oddzielnie, bez dokładania perfum przy każdym osłabieniu własnego wrażenia.
Znaczenie i zastosowanie
Nos może przestać zwracać uwagę na zapach obecny przez dłuższy czas. To nie pozwala ocenić, ile kompozycji pozostało na skórze ani jak intensywnie odbiera ją otoczenie. Dolewanie kolejnych porcji wyłącznie na tej podstawie bywa mylące.
W praktyce
Porównuj zapach w podobnych warunkach, zapisując godzinę aplikacji i liczbę rozpyleń. Zamiast co chwilę wąchać nadgarstek, zajmij się czymś innym. Po przerwie sprawdź wrażenie ponownie, bez dokładania innej kompozycji w to samo miejsce.
Nie porównuj pojedynczego wrażenia z gwarantowanym czasem działania. Osłabiony węch może mieć również inne przyczyny; utrzymująca się lub nagła zmiana wymaga osobnej oceny, a nie kupowania coraz mocniejszych perfum. Adaptacja nie dowodzi też jakości receptury.