Guarana jest surowcem otrzymywanym z nasion Paullinia cupana, pnącza pochodzącego z dorzecza Amazonki. Jej wykorzystanie wyprzedza współczesny rynek napojów energetycznych: nasiona przygotowywano tradycyjnie jako materiał do napojów i mieszanek roślinnych. Po otwarciu owocu ciemne nasiono otoczone jasną tkanką tworzy bardzo charakterystyczny wygląd.
Roślina a ilość kofeiny
Guarana jest nazwą rośliny i surowca, a nie inną nazwą samej kofeiny. Nasiona zawierają także inne składniki. W ekstrakcie ilość kofeiny zależy od specyfikacji, dlatego sama masa guarany nie pozwala jej wyliczyć. W mieszance warto sprawdzić pozostałe źródła kofeiny, na przykład kawę lub herbatę. Naturalne pochodzenie związku nie sprawia, że przestaje on wliczać się do łącznej ilości przyjmowanej z różnych produktów.
Znaczenie i zastosowanie
W nasionach występuje kofeina oraz inne związki z grupy metyloksantyn. To właśnie obecność kofeiny w dużej mierze tłumaczy zainteresowanie guaraną w produktach pobudzających. Proszek z nasion i ekstrakt mogą jednak mieć różną zawartość tej substancji. Podana na etykiecie masa guarany nie mówi automatycznie, ile kofeiny zawiera porcja. Przy preparatach wieloskładnikowych ważna jest łączna ilość kofeiny z wszystkich źródeł, a nie sam „naturalny” charakter jednego z nich.
W praktyce
Nasiona guarany i sam ekstrakt mogą być opisywane bardzo różnymi liczbami. Istotne jest, czy masa dotyczy całego materiału, czy podano także osobną zawartość kofeiny. Samo słowo „guarana” nie pozwala takiej ilości obliczyć. W mieszance z herbatą, kolą lub dodatkiem kofeiny trzeba uwzględniać wszystkie źródła. Naturalne pochodzenie związku nie oznacza, że jest on inną, nieaktywną odmianą kofeiny. Warto również odróżniać napój przygotowany tradycyjnie z nasion od skoncentrowanego surowca w kapsułce. Historia kulturowa wyjaśnia popularność rośliny, lecz porównywanie produktów powinno opierać się na specyfikacji, zalecanej porcji i informacjach z konkretnej etykiety.