EPA jest skrótem nazwy kwasu eikozapentaenowego, jednego z długołańcuchowych kwasów tłuszczowych omega-3. Jego budowa obejmuje dwadzieścia atomów węgla i pięć wiązań podwójnych. Poznawanie takich kwasów było ważną częścią badań nad składem tłuszczów organizmów morskich i ich miejscem w żywieniu.
Charakterystyka i kontekst
Źródłami EPA są między innymi określone oleje z ryb i mikroalg. Nie jest to ten sam związek co DHA ani roślinny ALA, choć należą do jednej rodziny. W suplemencie trzeba rozróżniać masę oleju, sumę omega-3 i osobno zadeklarowaną ilość EPA. Duża liczba miligramów oleju na froncie opakowania nie oznacza identycznej zawartości tego kwasu. Przy porównaniu produktów liczy się ilość w zalecanej porcji oraz dokładny skład materiału tłuszczowego.
Znaczenie i zastosowanie
Zapis C20:5n-3 jest skróconym sposobem przedstawienia budowy EPA. Liczby odnoszą się do długości łańcucha, liczby wiązań podwójnych oraz przynależności do rodziny omega-3. Nie podają zawartości w konkretnym surowcu. To przykład informacji strukturalnej, którą należy odróżnić od deklaracji żywieniowej. Nazwa kwasu i masa oleju w kapsułce odpowiadają na inne pytania, nawet jeśli są umieszczone obok siebie.
W praktyce
Na opakowaniu warto szukać ilości EPA w porcji oraz osobnej informacji o DHA, jeśli jest obecny. Suma tych kwasów nie musi być równa całkowitej masie tłuszczu ani sumie wszystkich omega-3. Olej z określonego źródła może mieć różny profil w zależności od materiału i przygotowania. Rzetelne porównanie uwzględnia więc konkretne wartości, zalecany sposób użycia i warunki przechowywania. Ogólne hasło o pochodzeniu morskim nie zastępuje dokładniejszej specyfikacji produktu.